De piano
De piano, ontstaan in de vroege 18e eeuw, kwam tegemoet aan een wens die in de loop van de 18e eeuw steeds belangrijker zou worden, nl. het maken van allerlei dynamische schakeringen. Hiernaast zie je een 18e eeuwse tafelpiano.
Tegen het einde van de 18e eeuw had de piano het klavecimbel, dat slechts beperkte dynamische mogelijkheden heeft, vrijwel geheel verdrongen.
Die dynamische mogelijkheden werden bij de piano gerealiseerd door de snaren met hamertjes te slaan. Door de toets harder aan te slaan, treft de hamer de snaar harder, met als gevolg een luidere toon.
Net als het klavecimbel werd de piano ook in een uiteenlopend aantal vormen gemaakt. Daarvan zijn in onze tijd de vleugel en de (rechte) piano overgebleven.
In het laatste kwart van de 20e eeuw is men het handmatig maken van piano's in 18e en 19e eeuwse tradities op gaan pakken. Om deze instrumenten te onderscheiden van de fabrieksmatig gebouwde moderne piano's en vleugels worden ze